خود را آماده ساخته ام تا بگویم آنچه را که باخته ام :

عشقم مرد – عمرم رفت * تو می مانی یا میروی دیگر با خداست من هرگز فراموش نکرده ام که او مرا فراموش کرد آه خدایا اصلا در یادش نبودم که روزی فراموش شوم مرا دوست دارد مطمئنا ندارد ولی شک ندارم که او همچون من کسی دیگر را دوست میدارد نمی دانم فلسفه ی آفرینش شما شیاطین فرشته گون (دخترا) چیست ولی این را می دانم که عشق و دوستی را باید با عشقم دفن کنم شیرین ترین شیرینی زندگیم برایم تلخ شده عسلم کجایی در پشت کدامین ستاره به این بنده ی گنه کار چشمک می زنی ؟؟؟ وقتی بودی نفهمیدم که تویی بهانه ی شادمانیم حال که نیستی گه گاه ناخداآگاه دل تنگت می شوم کجایی که باصدایت آرامم کنی رفتی ولی تنها چرا ؟؟؟ بدون تو شیرین ترین خاطراتم پوچ و تلخ شده اند دلم برای خنده هایت تنگ است کجایی تا بگویم مهدیس شبه آدم است ذره ای انسانیت در وجودش رخنه نکرده . یادت نیست قولت دادم بعد از تو دوستش داشته باشم و دوباره به او فکر کنم ولی افسوس که بد عادتم کردی تا وقتی بودی جز محبت و آرامش برایم هیچ نداشتی حالا حتی طاقت نگاه های سنگینش برام سخت شده راستی یادم رفت بهت بگم خانومی ،  با یکی از دوستشا تونستم حرف بزنم فکر کنم هرچه قدر اون بی منطق و بی حوصلس شیده صبور و پر طاقته بهر حال چند روزی جای خالیتو برام پر کرده بود ولی افسوس که من براش نتونستم دوست خوبی باشم اون هم منو پس زد . نمی دونم دارم به خودم شک میکنم یعنی واقعا این قدر آدم مورد نفرت و پستی هستم که حتی کسی حاضر نمی شه با من  صحبت کنه دیگه نمی دونم بریدم نمی کشم تصمیم گرفتم با درس خوندن خودمو سر گرم کنم شاید خاطراتم از ذهنم بره دیگه نمی دونم یعنی واقعا زندگی این همه پوچ و تهی شده پس بهترین کار بستن پرونده ی زندگی با دستان خودمه فقط یه چیز خودکشی گناه کبیرست به نظرت چی کار می تونم بکنم که یکی از دستم اونقدر ناراحت شه که بکشتم ؟؟؟ جواب این هم نمی دونم

راستی یادم رفت بگم 34 روز گذشت